ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم

                           واسه تو یه عمر اسیر تو کنج این خونه بودیم

ما که رفتیم تو بمون با هر کی که دوسش داری

                            با اونی که پنهونی سر روی  شونش  میذاری

ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود

                            قصه چشمای  تو  واسه  ما  تکراری  نبود

ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود

                            دل  ما  لایق  اینکه  بندازیش  زمین  نبود

ما که رفتیم ولیکن قدرتو دونسته بودیم

                             بیشترم خواسته بودیم  ولی  نتونسته  بودیم

ما که رفتیم تو بشین زیر نگاه عاشقش

                             آرزوم  اینه  فقط  تلف  نشه   دقایقش

ما که رفتیم تو بمون با اون که از راه اومده

                              اونکه با اومدنش خنجر به قلب من  زده

ما  که  رفتیم  دل  ندیم  به  عشق  کاغذی

                             لااقل  میومدی  پیشم  واسه  خداحافظی ...

                                                                خداحافظ....

آدم وقتي فقير ميشه، خوبي هاش هم حقير ميشه،

اما کسي که زور داره، يا زر داره ،

عيب شو  هنر مي بينند، چرندها شو حرف حسابي ميشنوند،

 دروغ هاي بي جا و نفرت بار شو، فلسفه و دانش و دين مي فهمند،

حتي شوخي هاي خنک و بي ربط او، از خنده حضار رو روده بر مي کنه!...

                              آدم وقتي فقير ميشه، خوبي هاش هم حقير ميشه